Kotły

Kocioł to instrument perkusyjny z grupy membranofonów, o określonej wysokości dźwięku. Kotły wywodzą się z małych bębnów pochodzenia arabskiego o nazwie naker. Były one przypinane do pasa i używane głównie w trakcie różnych ceremonii wojskowych. W takim kształcie były one znane aż do XVI w. W XV w. zaczęto już używać większych kotłów które przymocowywane były do końskiego grzbietu. Następnie dokonywano wielu usprawnień tego instrumentu, aż w końcu w XVI w. zaczęto napinać membrany za pomocą śrub, co dawało możliwość dostrajania kotłów. Kotły pojawiły się w orkiestrze symfonicznej w XVII w., a później znalazły zastosowanie w orkiestrach dętych, marszowych itp. Początkowo kotły strojone były ręcznie za pomocą śrub, które miały na celu napinanie membrany, lecz było to bardzo czasochłonne. W latach 70. XIX w. w Dreźnie pojawiły się kotły strojone za pomocą pedałów ( tzw. kotły drezdeńskie ) lecz one także nie były idealne. Znaczną poprawę możemy zauważyć dopiero w XX w. ponieważ dopracowano automaty strojeniowe kotłów. Standardowo w orkiestrze symfonicznej używane są cztery kotły różnej wielkości ( od 80 cm do 61 cm średnicy ), które dają nam zakres dźwięków od D do a.Kotły mają kształt misy ( przeważnie wykonanej z blachy miedzianej ), na nich rozciągnięta jest membrana wykonana ze skóry lub tworzywa sztucznego. Napinana jest ona za pomocą śrub znajdujących się na misie kotła. Dodatkowo kotły posiadają pedał służący przestrajaniu. Na kotłach gra się pałkami z filcową główką ( pałki mają różne rozmiary główek w zależności od tego jaki dźwięk chcemy uzyskać ). Notacja w kluczu basowym (z grupy kluczy F ).